Королъ

Хэрол

Koning

Herodes

 

   
   

ךלמ

סודךןה

Pim van Lonkhuizen as

King

Herod

 

In the play of the Wise Men of the East,

also called Magi, or Three Kings of the Orient.Caspar, Melchior and Balthasar with there gifts Gold, Frankincense and Myrrh.

Herod tried to trick them into revealing where Jesus was, so that he might be put to death.

More Pim van Lonkhuizen
 

Herod was renowned for his paranoia.

The Magi were warned in dreams that revealed Herod's deadly intentions for the child and decided to return home by a different route, in order to thwart them. This prompted Herod to resort to killing all the young children in Bethlehem, an act called the Massacre of the Innocents, in an attempt to eliminate a rival heir to his throne

 

König Herodes

 

   
   

Le Roi

Hérode

 

Plus de Pim van Lonkhuizen

 

El Rei

Herodes

 

   
     

Konge

Herod

   

 

Mehr Pim van Lonkhuizen

   

Herod

de Rei

 

   

Erode

di Re

Mehr Pim van LonkhuizenPlus de  Pim van LonkhuizenMore Pim van LonkhuizenMeer  Pim van Lonkhuizen

Openbare voorstellingen

OBERUFER DRIEKONINGENSPEL
gespeeld door

" Kompany De Driestroom "

11 januari - De Driestroom , Waalstraat 30 , 's-Hertogenbosch

 

Aanvang : 20.00 uur

Entree : Vrijwillige bijdrage

 

 

Het derde spel uit het drieluik van de middeleeuwse
Oberufer Kerstspelen

is het
Driekoningenspel

De geschiedenis van het bezoek van de drie wijzen , de koningen Melchior, Balthasar en Kaspar, aan Herodes.
Hun zoektocht naar, en aanbidding van het Christuskind. De waanzin waar Herodes aan ten onder gaat, na eerst opdracht te hebben gegeven voor de kindermoord. Het spel beeldt het drama uit waar de mensheid in alle tijden mee te maken heeft. Er worden, net als in de andere twee spelen, oerbeelden zichtbaar en beleefbaar gemaakt. In dit spel zijn tegenstellingen te hekennen zoals goed en kwaad, onbaatzuchtigheid en zelfzucht.
Tijdens het spel bevindt zich de 'zwarte' kant van de Kompany op de ene helft van het speelvlak terwijl de 'witte' kant ( het goede, het zuivere, het innerlijke ) aan de andere zijde is. De tegenpolen spiegelen zich. We zien o.a. de willoze volgeling, de letterknecht, de dienstbare en de innerlijke wijze.
Uiteindelijk zal het zelfstandig zoekende op de toekomst gerichte denken het belangrijkst blijken.


Spelduur 80 minuten, 17 rollen, zang met pianobegeleiding - speelperiode januari

Meer over de Oberufer Kerstspelen

 

 

The flowers are links to other plays with the actor

Paasspel , Passionplay

De bloemen zijn linken naar andere spelen met de acteur

 

 


Herodes I
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Herodes I de Grote (ca. 73 v.Chr. – Jericho, 4 v.Chr.), vazalkoning onder de Romeinen over (delen van) Palestina (37 v.Chr. - 4 v.Chr.). Hij heeft de nieuwe tempel te Jeruzalem gebouwd. Heerser ten tijde van de geboorte van Jezus. Eerste en belangrijkste koning binnen de Herodiaanse dynastie. Herodes was een zoon van Antipater en Cypros


Herodes' weg naar het koningschap

In de ruim honderd jaar voorafgaand aan Herodes' regering werd het Joodse land geregeerd door de Hasmoneeën (die de ambten van koning en hogepriester combineerden). In 63 v.Chr. maakte de Romeinse generaal Pompeius echter een einde aan de zelfstandige Joodse staat en werd Judea (waartoe ook Idumea en Samaria gerekend werden) een vazalstaatje van de Romeinen. De vazalstaat werd bestuurd door Hyrcanus II, die optrad als hogepriester en later ook de titel ethnarch mocht voeren. In deze periode was Herodes' vader Antipater gouverneur van Idumea en adviseur van Hyrcanus. Mede doordat Hyrcanus een niet erg daadkrachtige persoonlijkheid had, nam Antipaters politieke invloed steeds meer toe. Steeds meer betrok Antipater ook zijn zonen Herodes en Phasaël bij politieke en militaire acties. Antipater en zijn zonen steunden de Romeinen onvoorwaardelijk. Toen Julius Caesar in 48 v.Chr. ingreep in de strijd rondom de Egyptische troonopvolging (zie bij Cleopatra VII), was zijn succes mede te danken aan Antipater die snel met een leger ter plaatse was. Als dank werd Antipater benoemd tot procurator over Judea. Herodes en Phasaël ontvingen de titel tetrarch. Herodes werd bovendien benoemd tot gouverneur van Galilea, ondanks dat hij slechts 25 jaar oud was.

De directe aanleiding voor Herodes' koningschap was echter de staatsgreep van Antigonus in 40 v.Chr., die het Hasmoneese rijk probeerde te herstellen (Antipater was toen reeds gestorven). Hyrcanus werd gevangengenomen en zou later geen politieke rol meer spelen. Phasaël werd ook gevangen genomen en pleegde in gevangenschap zelfmoord. Herodes had echter aan Antigonus weten te ontkomen en vertrok naar Rome. Van de Senaat kreeg Herodes de bevoegdheid met hulp van Romeinse troepen Judea te heroveren. Drie jaar later, in 37 v.Chr., wist Herodes Antigonus en zijn handlangers definitief te verslaan. Als dank ontving hij van de Romeinse Senaat de titel 'Koning der Joden'. Ook werden andere Joodse gebieden, die voorheen tot het Hasmoneese rijk hadden behoord, aan Judea toegevoegd, zodat Herodes regeerde over een gebied dat in omvang vergelijkbaar was met de omvang van het Hasmoneese rijk vanaf de tijd van Alexander Janneüs.


Herodes en het hogepriesterschap


Eerdere heersers uit de dynastie van de Hasmoneeën bekleedden naast het koningschap ook het ambt van hogepriester. Voor Herodes was dat vanwege zijn Idumeese afkomst niet mogelijk. Hij was dan ook gedwongen een hogepriester te benoemen van buiten zijn eigen familie. Dit was voor Herodes niet zonder risico, aangezien de hogepriester een grote invloed had op de publieke opinie en ook op politiek vlak een belangrijke factor was. Om te voorkomen dat de macht van de hogepriester te groot zou worden, behield Herodes zich het recht voor niet alleen een hogepriester te kunnen benoemen, maar deze ook te kunnen afzetten als dat in zijn ogen nodig was. Ook Herodes' opvolgers volgden deze politiek, zodat er in de Herodiaanse periode vele verschillende hogepriesters zijn geweest (zie de Lijst van Hogepriesters in de Herodiaanse periode).


Herodes' bouwwerken

Tempelberg ten tijde van HerodesHerodes stond bekend als een groot bouwer, waarbij hij zich duidelijk liet inspireren door de Romeinse architectuur. Dit is goed te zien in het door hem gebouwde Caesarea. Hij bouwde hier verschillende typisch Romeinse gebouwen, zoals een amfitheater, een hippodroom en een aquaduct. Ook zijn paleis in Caesarea heeft diverse typisch Romeinse kenmerken. Deze kustplaats werd dan ook al zeer snel het grote centrum van het oostelijk deel van het Romeinse rijk. Behalve de stad Caesarea heeft Herodes nog andere steden gesticht of hersticht, waaronder Sebaste, Antipatris en Phasaëlis. Ook bouwde hij voor zichzelf paleizen in Herodion, Jeruzalem en een winterpaleis bij Jericho en versterkte hij diverse burchten. De belangrijkste burcht was Masada, een vesting op een plateau bij de Dode Zee. Deze vesting was bijna niet in te nemen, omdat het plateau waarop het lag erg hoog was, en er maar één weg omhoog leidde, en dat was via een smal, steil kronkelpad. Maar voordat je dan boven was, was je allang neergeschoten door het grote aantal Romeinse soldaten dat daar was geplaatst. Een andere burcht die hij liet bouwen was de burcht Antonia, die naast de tempel in Jeruzalem lag. Deze burcht werd vooral gebruikt om de stad Jeruzalem in de hand te houden. Hij lag ook naast de tempel om bij rellen op het tempelplein snel te kunnen ingrijpen.

Herodes' belangrijkste bouwactiviteit tijdens zijn regering was echter de verfraaiing van de tempel in Jeruzalem. Van 20 v.Chr. tot 10 v.Chr. werd er zeer intensief aan de renovatie en uitbreiding van de tempel gewerkt, maar het duurde nog enkele decennia voor uiteindelijk al Herodes' plannen verwezenlijkt waren (Herodes zelf was toen al lang overleden).


Populariteit


Herodes was een bekwaam bestuurder, en bleef de keizerlijke macht in Rome zijn hele leven trouw. Hij was erg populair bij keizer Augustus, maar bij de Joden was zijn populariteit ver te zoeken. Dat kwam omdat hij niet uit het land Judea kwam en geen Joodse ouders had, waardoor hij een vreemdeling bleef bij de Joden. Zelfs zijn huwelijk met de Hasmoneese prinses Mariamne kon hierin geen verandering brengen. Ook werkte Herodes zeer nauw samen met de Romeinen, wat de Joden hem bijzonder kwalijk namen, omdat de Romeinen de bezetters waren van Judea. Door de grote geschenken die Herodes aan andere vazalkoningen en aan hooggeplaatste Romeinen (in het bijzonder de keizer) schonk, was de belastingdruk op zijn Joodse onderdanen erg hoog.

Herodes stond bekend als zeer gewelddadig en sloeg geregeld opstanden hard neer. Ook liet hij 45 leden van de joodse Hoge Raad vermoorden, omdat die een plan van Herodes tegenwerkten. Maar de Joden namen het Herodes het meest kwalijk dat hij een schild met een afbeelding van een Romeinse adelaar boven de ingang van de tempel had bevestigd. Het voor de Joden meest heilige gebouw droeg hierdoor het symbool van de Romeinse overheersing, wat door Joden niet alleen als een vernedering werd ervaren, maar ook als godslastering omdat de Tien geboden het maken van afbeeldingen van mens en dier verbieden.

Na enkele jaren werd Herodes zo gehaat dat hij zich nergens meer veilig voelde. Hij wantrouwde iedereen die een gevaar voor hem kon zijn en was constant op zijn hoede voor een mogelijke staatsgreep. Veel Joden in hoge posities kwamen vroeg of laat onder verdenking te staan, meestal onterecht. Zelfs liet Herodes sommigen van zijn eigen familieleden terechtstellen, waaronder zijn eerste vrouw, een aantal leden van zijn schoonfamilie en drie van zijn zoons (zie hieronder). Toen keizer Augustus dit hoorde, sprak hij volgens de overlevering: "Je kunt beter Herodes' varken zijn, dan zijn zoon."


Herodes in het Nieuwe Testament

De magiërs voor Herodes


Volgens het Evangelie naar Mattheüs werd Jezus geboren tijdens de laatste jaren van Herodes' leven. Mattheüs vermeldt dat 'wijzen uit het oosten' een ster volgden die volgens hen aangaf dat de nieuwe koning der Joden geboren was. Bij Herodes vernamen ze dat de messias volgens de profetie in Bethlehem geboren zou worden. Herodes rekende erop dat de wijzen na hun bezoek aan Bethlehem bij hem verslag zouden uitbrengen, maar toen ze niet terugkwamen, liet hij alle kleine kinderen uit deze plaats vermoorden, de zogenaamde kindermoord van Bethlehem. Jozef en Maria waren echter met Jezus gevlucht naar Egypte. Pas na de dood van Herodes de Grote keerden zij uit Egypte terug.

Op grond van dit evangelie dateert men de geboorte van Jezus kort voor het jaar 4 v.Chr.


Herodes' huwelijken en nakomelingen


Herodes had minstens tien vrouwen, bij wie hij veel zonen en dochters kreeg. Flavius Josephus noemt de volgende vrouwen van Herodes:

Doris, een Idumeese vrouw met wie Herodes reeds gehuwd was voor hij koning werd. Bij haar kreeg hij Antipater, die hij kort voor zijn eigen dood liet ombrengen omdat hij hem verdacht van een samenzwering.
Mariamne I, een Hasmoneese prinses, met wie hij huwde toen hij koning werd. Na verdachtmakingen van Herodes' zuster Salomé liet hij Mariamne echter ter dood brengen (29 v.Chr.). Mariamnes zoons Alexander en Aristobulus, die vanwege hun Hasmoneese afkomst zeer populair waren, wachtte in 7 v.Chr. hetzelfde lot.
Mariamne II, de dochter van de hogepriester Simon ben Boëthus', de moeder van Herodes Filippus.
Malthace, uit een Samaritaanse familie. Haar zoons Herodes Archelaüs en Herodes Antipas kregen na Herodes' dood beide het bestuur over een belangrijk deel van Herodes' rijk. Verder kreeg Herodes bij Malthace een dochter, genaamd Olympias.
Cleopatra, afkomstig uit een belangrijke familie in Jeruzalem. Haar zoon Filippus kreeg na Herodes' dood het bestuur over de noordoostelijke delen van het rijk.
Pallas, bij wie hij een zoon kreeg die hij Phasaël noemde, naar zijn overleden broer.
Phaedra, bij wie hij een dochter had met de naam Roxanne.
Elpis, bij wie hij een dochter had met de naam Salomé.
2 nichten van Herodes, van wie de namen niet vermeld zijn. Beide hadden geen kinderen.

Herodes stierf in zijn winterpaleis bij Jericho. Op zijn uitdrukkelijke wens werd hij echter begraven in Herodion, een van Herodes' paleizencomplexen. Volgens Flavius Josephus was het een begrafenis met veel pracht en praal.

Op 8 mei 2007 maakte de archeoloog Ehud Netzer van de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem bekend dat het graf van Herodes bij opgravingen inderdaad gevonden is nabij Herodion, dicht bij de Joodse nederzetting Gush Etzion. In het graf werd een in meer dan 100 stukken gebroken sarcofaag gevonden die vermoedelijk reeds omstreeks 66 en 71 na Christus, tijdens Joodse Opstand, beschadigd raakte. De vondst van het graf werd door kolonisten aangegrepen als 'nieuw bewijs voor de historische band van het Joodse volk' met de plaats.

Bouwwerken van Herodes de Grote


Steden: Sebaste - Caesarea - Antipatris - Phasaëlis
Paleizen: Paleis in Jeruzalem - Winterpaleis bij Jericho - Paleis in Caesarea
Vestingen: Herodion - Antonia - Massada - Machaerus - Hyrcania - Cypros - Doq - Alexandrium
Overige bouwwerken: Joodse Tempel - Theater in Jeruzalem - Torens Phasaël, Mariamne en Hippicus - Tempel in Panias

Mehr Pim van LonkhuizenPlus de  Pim van LonkhuizenMore Pim van LonkhuizenMeer  Pim van Lonkhuizen

Linken welke naar deze website verwijzen

Achtergrond informatie

Driekoningen
Christelijke feestdag op 6 jan., eigenlijk het feest van de verschijning of openbaring (epifanie) des Heren. Op deze dag wordt de bijbelse gebeurtenis herdacht van de drie wijzen die uit het oosten een ster volgden tot in Betlehem, om Jezus te begroeten als de pasgeboren koning der joden en Hem hun geschenken, goud, wierook en mire, aan te bieden. Waarschijnlijk op grond van het feit dat er sprake is van drie gaven concludeerde men dat het drie personen zijn geweest (reeds bij Origenes in de 3de eeuw). Iets vroeger sprak Tertullianus, steunend op sommige uitspraken in het Oude Testament van koningen. Sedert de 8ste eeuw vindt men als hun namen vermeld Kaspar, Melchior en Balthasar. Volgens middeleeuwse commentaren vertegenwoordigden zij de drie bijbelse mensenrassen der Semieten, Chamieten en Jafetieten en een van hen (Kaspar) wordt door de middeleeuwse kunstenaars dan ook als een neger voorgesteld. Volgens een legende uit de 12de eeuw zouden hun relieken door sint Helena naar Constantinopel zijn gebracht en na diverse lotgevallen in Milaan terecht zijn gekomen; in 1162 vond een verhuizing plaats van Milaan naar de dom van Keulen (Driekoningenschrijn).

De naam ‘Dertiendag’ wijst op het einde van de midwinterfeesten; het driekoningenzingen en de sterretochten gaan terug op het verdrijven van boze geesten met fakkels en lantaarns; de oliebollen en de (vooral in Vlaanderen) algemeen verbreide koningskoek op de offermaaltijden, waarvan vruchtbaarheid werd verwacht.

Magiër, oosterse wijze, tegenwoordig meer met de betekenis van tovenaar. Oorspronkelijk waren de magiërs waarschijnlijk een medische priesterklasse, die de leer van de profeet Zarathoestra aannamen en daarin belangrijke wijzigingen aanbrachten, vooral door hun strenge reinheidsdogma. In de Griekse wereld hadden zij de naam geleerde droomuitleggers en waarzeggers te zijn. De ‘wijzen uit het oosten’, d.w.z. de sterrenwichelaars die volgens het Evangelie van Matteüs na de geboorte van Jezus het kind kwamen bezoeken, heten in de Griekse tekst van het Evangelie magiërs.

Mirre (vroeger vaak: myrrhe), een welriekende gomhars, afkomstig van Commiphora-soorten (fam. Burseraceae), zoals de mirreboom (C. myrrha). Mirre, in de handel in de vorm van roodbruine korrels, wordt als tinctuur met lepelblad tegen ontstekingen in mond- en keelholte gebruikt, en verwerkt in de parfumindustrie. In oude tijden diende mirre met wierook tot reukoffers en vermengd met oliën als schoonheidsmiddel Mirre werd ook door de wijzen uit het oosten meegebracht als geschenk voor de pasgeboren Jezus. In de middeleeuwen behoorde mirre tot de kostbaarste specerijen, o.a. toegepast in mirrewijn.

Wierook, een gomhars, gewonnen uit enkele boomsoorten van het plantengeslacht Boswellia (fam. Burseraceae). Bij verbranding ontstaat een welriekende geur. In de antieke wereld werd wierook zowel in het dagelijks leven als in de eredienst gebruikt. Ook de christenen gingen na de kerkvrede van 313 wierook gebruiken in hun liturgie als teken van aanbidding en gebed en ook als eerbewijs (bewieroking van altaar, evangelieboek, clerus en volk). De meeste reformatorische kerken hebben het gebruik afgeschaft. Sedert de jaren zestig heeft het profane gebruik van wierook weer ingang gevonden. Grootste producent van wierook is Oman.

Mehr Pim van LonkhuizenPlus de  Pim van LonkhuizenMore Pim van LonkhuizenMeer  Pim van Lonkhuizen

 

The flowers are links to other plays with the actor

Paasspel , Passionplay

De bloemen zijn linken naar andere spelen met de acteur

 

 

Linken welke naar deze website verwijzen